YARALI KUŞ
" Çocuklar ve savaş --- dünyada çelişkili gerçekler arasında daha korkunç bir beraberlik vardır."
İşte burada : Bartenev, A.N.
Aleksey Nikolayevich.
Yazar, doğumu 1940.
Abla , Natalya, doğumu 1933...
Bartenev, Natalya Nikolovna...
ölümü 1947.
Kardeş, Denis Kuskov, evlatlık adını taşıyor.
Doğumu 1938. Odessa'da bu adreste yaşıyor. O bir mimar.
Diğer kardeş daha az şanslı.
Sergey Rogartsev, evlatlık adını taşıyor. Doğumu 1935.
Bir dönem hapiste kalmış. Sergey Rogartsev, evlatlık adını taşıyor. Doğumu 1935.
Bir dönem hapiste kalmış.
Üç mahkumiyeti var.
Kayıtlar üç olduğunu gösteriyor... Seninle aynı anne.
Garip, onlara sizin kadar bakmadım.
Onların hayatta olduğunu ve daha genç olduğunu biliyordum.
Önemli değil.
Yine de, seni düşünmek istiyorum...
Annem öldüğünde bir yaşından küçük müşüm.
Sonra ablam bana baktı. Çocukları kabul etmiş.
Kardeş olduğumuzu ben sonra öğrendim.
Önemli değil.
Ama bu başlangıç oldu.
Bunlar çok zor yıllardı.
Savaş yeni bitmişti.
Hiçbir şeyimiz yoktu.
Hayatta öğrendiğim ilk şey...
..anne ve babamın olmayışıydı!
Kimi tokatlamaya çalışıyorsun?
Tokatlayacak beni mi buldun?
Bunun için ne istiyorsun?
Yemek istiyorsun değil mi?
Beni aptal yerine koymayı kes!
Dün sana şarkılar söyleyen yüreğe!
Kimi kandırdığını sanıyorsun?
- Kim, ben ? - Hah! Bir dilsiz , eh?
Burada, çocuklar, alın!
İyi günler!
- İyi günler. - Ne güzel bir gün!
Evet, öyle!
Git buradan, küçük kız.
Herkese bir şeyler veremem.
Orada ne yapıyorsun?
Natasha! Kaç!
Hırsız! Durdurun!
Durdurun, hırsız!
Dur!
- Alyosha, bizi yakalayacaklar! - Ayrılalım!
Yakaladım, seni küçük velet!
Lütfen bırak gideyim. Tekrar yapmayacağım.
Seninle karakolda konuşacağım.
İzninizle.
Burada bekle.
İki tane daha getirdiler.
Bazı sokak çocuklarının yaşamı zor!
Oh, kahretsin !
Doktor, şuna bakın. Ona ne yapacaksınız?
Nasıl da incecik!
Buraya otur.
Onun hikayesi nedir?
Koluna bakın ve herşeyi öğrenin.
Görüyorum.
Bütün ailesi Nazi Ölüm Kampındaydı.
O bir mucize eseri kurtuldu.
Valyusha! Sıradaki kim?
O benim kardeşim ve onu terketmeyeceğim.
- Adın ne? - Alyosha Bartenev.
Daha sonra karar vereceğiz.
Korkma!
Ondan uzakta olmayacağız.
Bu ikisinin iyiliği için.
Şimdi giyinin, beslenin, sonra bakarım!
Ben iyiyim.
Benim bakmam zarar vermez.
Kızın hasta olduğunu düşünüyorum.
Adın ne?
Valya...
Valya Gandin.
Adın ne, evlat!
Alyosha.
Babanı tanırdım.
Aynı torpido gemisinde görev yaptık.
Ben yaralandım, sonra gemi battı.
Diğer üç çocuğu daha vardı.
Sen savaştan önce doğmuşsun.
Hala yaşıyorlarsa...
onlara bakacağız, annen ve kardeşlerine!
Eğer başarılı olursak, burada kalabilirsin.
Ona biraz daha ver, açlıktan ölecek.
Lütfen, sadece bir damla.
Teşekkür ederim.
Senin sorunun ne?
Neden bizimle yaşamak zorunda?
Ondan bize ne?
O bir yetim.
Öyle ya da değil, bir annesi olmalı, değil mi?
İki erkek ve bir kızkardeşi var.
Onlarla ilgileneceğim.
Henüz onlardan herhangi birisinin yaşadığını bile bilmiyoruz.
Bu velette dikkat çekecek ne var?
Sanırım düşüp boynunu kırmasını bekliyoruz.
Babası hayatta olsaydı..
O iyi değil mi? Kimseyi sevemez miyiz?
Bunu yüz kere duydum.
Dayanamıyorum.
O bizi rahatsız etmiyor.
Biz aç değiliz ve kendi yuvamız var.
Bunda yanlış olan ne var?
Eğer onu almış olmasaydık...
Sonra ne olacak? Biz bir aile olmak için çalışıyoruz.
Onsuz bir daire kazanamazdık.
Senin bir daire almak için ona baktığını düşünemiyorum ?
Elbette biliyorum.
Nedeni başka!
Bıktım! Daha fazla dayanamıyorum.
Daha da kötüsü, durdum!
Komşular senin hakkında herşeyi anlattılar.
Bir tek kişi değil.
Ne de başka birisi olabilir.
Ve ben, tahta bacağımla...
..çocuğu nasıl yıkayayım?
O sensiz daha iyi olabilir...
Kaçtığıma sevindim.
Sen bize annemizden hiç bahsetmedin.
Ne söylenebilir? Çok zor zamanlardı, Alyosha!
Sen doğduktan hemen sonra, Almanlar geldi !
Annem hastaydı. Bunun yanı sıra, Denis ve Sergey vardı.
- Kim bunlar ? - Senin kardeşlerin..
Onlardan bana hiç bahsetmedin.
Sergey hakkında hiçbir şey bilmiyorum.
Denis buraya yakın yaşıyor. Birisi tarafından evlat edinildi.
Ben ona bir kez gittim ve asla tekrar gitmeyeceğim.
- Neden? - Bimiyorum.
Natasha 14 yaşındayken öldü...
ama onu asla unutmayacağım, ve kardeşlerimiz hakkında söylediklerini!
O çok nazikti, bana karşı çok iyiydi.
O bana bir anne oldu.
Anne, sağır mısın?
Kim o, Balım, ben meşgulüm.
Ben de meşgulüm, biliyorsun!
Merhaba.
Ne istiyorsun?
- Kuskovlar burada mı yaşıyor? - Evet.
- Sen Denis misiniz? - Ne olacak?
Boğazın mı ağrıyor?
Seni ilgilendirmez.
- Yakında okula başlayacak mısın? - Devam et!
Ben senin kardeşinim.
Anne, burada bir çocuk benim kardeşim olduğunu söylüyor.
Gel de bak!
Ona yanlış adres olduğunu söyle.
Ben de öyle düşünmüştüm.
Benim kardeşim yok.
Siz kimi arıyorsunuz?
Hiç kimseyi!
Senin adın ne?
Adım yok.
Otuz yıl geçtikten sonra...
..Denis'i tekrar gördüm.
Bize biraz buz getir ve sonra git, ödevini yap.
Çok yazık...
Neye yazık?
Çok yazık, bunları okumak için......
yeterli zaman vardı!
İstediğin zaman benim kitaplığımı kullanabilirsin.
Bu bir ayrıcalık olacaktır.
İşte buradayız, keyfini çıkar!
Asla düşünmedim...
Benim bir yerlerde kardeşim var! Üstelik bir yazar!
Şerefe!
Ana yemek olarak hindi yapıyoruz...
benim gibi birinci sınıf şefi zor görürsün.
İşte...
Dışarı çıkabilir miyim?
Çıkamazsın. Git ödevlerini yap.
Yoksa bir aptal olarak kalırsın!
Sıkı bir baba olduğunu görüyorum.
Tam olarak değil.
Haydi, buluşmamıza içelim.
Belki bir daha asla ayrılmayız!
Bizler harika kardeşleriz!
Bu harika!
Dinle, yakında tüm bu gıdalardan patlayabilirim.
- Geçmişte üç gün masa beklerdik! - Bu yiyecekleri arayacağız, Alyosha?
- Neden içmiyorsun? - İçeceğiz, ama sarhoş olmadan!
Geçmişte, Yumen bölgesinde Alman varken, gerçekten yiyecek yoktu.
Beş kişi geldi ve üzerimi aradı.
Ben, Denis Nikolayevich'de önemli birşey var mı diye.
Ben onların baş mimarı değil, Leonardo DaVinci idim.
Ve sonra kendi kendime düşündüm : Gıda tüm insan erdeminin temelini oluşturur.
Eğer Alman misafirleri ağırlamam gerekiyorsa, bu en iyi şekilde ve en iyi gıda ile yapılmalıdır.
Sonuçta, Almanları hayal kırıklığına uğratmamak gerekir. Bu bir seçenek değildir.
Tabi ki değil, haydi!
Beni doğru anlıyor musun? Bazı gıdalar büyüktü!
Havyar, somon, likör ve bira vardı : Tüm bunlar bir zorunluluktu!
Ama bu herşey değildir!
Bizi saunaya götürmüşlerdi.
Orada, göl kıyısında, işçiler büyük bir sauna inşa etmişlerdi.
Almanlar orada buğulandırılıyordu...
Orada sıcak kömürlerin üzerinde kızaran geyik eti gibiydim.
Bir tabak üzerinde!
Mantar sosu altında geyik!
Böyle bir utanca karşılık veremedik, Anton!
Dinle, kardeşim, benim adım, Alyosha!
Doğru, ben bir aptalım. Benim adım aptal!
Ben senin adını bilemedim, buna inanabiliyor musun?
O kadar önemli değilim, sanırım?
Neden bu kadar üzgünsün? Haydi sana içelim.
Biz bütün yaşamımızda birbirimizi görmedik!
Özür dilerim.
Evet, evet, seni duyabiliyorum...
Merhaba, merhaba !
Tamam, Tamam.
Senin proje bitirilemezse, bütün işçiler kaybedecek.
İlginç.
Ne yapmam gerekiyordu? Onlar başka bir proje için bütün işçileri taşıdı.
Para tahsis etmediler. Evet orada durduk. Evet, olabilirdi...
Bana bağıracağına, bütün işçiler neredeyese yarım yılda bırakacak.
6 ay içinde istifa edeceklerini söylüyorum. Hastane 6 ay açık kalmayacaktır.
Evet, evet. Bu görüşü paylaşmıyorum, kabul etmeyeceğim.
Ben yanlış bir şey yapmıyorum.
Mermer duvarlar oldukça soğuktur.
İstediğin raporu yazabilirsin.
Ben projeyi yıkımdan kurtarmaya çalıştım.
Tamam. Tamam. Bir hastane önemlidir.
Hoşçakal, yarın kahvaltıdan sonra orada olacağım.
" Ben herzaman doğru olmayan rüyalardan pişman olacağım "
- Neden bu kadar üzgünsün? - Sadece düşünüyordum.
Ben dans edemem!
Sorun yok. Sorun yok.
Baba geç oldu.
Herşey yolunda!
O benim kardeşim! Kardeşim!
Ama saat dört oldu, baba!
Yatağa!
Burası rahat değil, değil mi?
Burada mutlu değil misin?
O zaman çay ya da kahve?
Hayır.
Herşeyi hatırlıyorum, Alyosha. Herşeyi!
Peki, bana ne söylemek istiyorsun?
Ne kadar sıklıkla yaralandı?
Ciddi olarak? Sadece iki kez.
Ne kadar eğitimi vardı?
Lise, bir yıl.
Bu çok değil.
Ne tür bir yarası vardı...
neredeyse iki yıl hastanede kalmış.
Ah, evet, görüyorum.
İyileşmiş olarak gitti.
Olumsuz, Yoldaş Müdür.
Ortaklık emrinden bu yana,...
ben bir eğitmen olarak size bir pozisyon sunamadım.
Durumları biliyorsunuz. Sanırım yardımcı olamayacağım.
Sadece siz değilsiniz, hepimiz bekliyoruz.
Okul şimdi organize oluyor...
ve doğal olarak, biz öğretmenler çok yeterli değiliz.
Çoğumuz çok yetenekli değiliz.
Kızarmış patates ister misiniz?
- Oh, teşekkür ederim. - Teşekkür ederim.
Burada yaptığımız çalışmada, bu çocuklarla yaptığımız esas şey...
onların kaybettiği gençliği telafi etmek.
Onlar bizi geçtiler, biliyorum.
Onların en kötüsünü de gördüm.
Şimdi bizim bildiklerimizi iletmek esas işimiz.
Onların kendilerini önemsediğimizi hissetmeleri lazım.
Bu bizim işimiz...
Afedersiniz.
Şey...merhaba !
Benim adım Promov. Terhis oldum,...
..ve Bölgesel Komite beni buraya gönderdi.
Peki, seni gördüğüme sevindim.
"Nikolayev: dün. 18 Nisan 1946,...
" Nikolayev şehrinde.. "Nikolayev: dün. 18 Nisan 1946,...
" Nikolayev şehrinde..
" Faşist Alman savaş suçlularının...
" Nikolayev askeri mahkemesi tarafından...
" asılarak idam edilmesine karar verilmiştir...
" Sovyet halkına karşı işlenen canavarca suçlar için...
" karar yerine getirilmiştir.
" Bu karar oybirliği ile alınmıştır..."
Tarih..
" Nikolayev insanlarından...."
Kollar düz önünüzde. Başla...!
Şimdi bir sonraki egzersiz.
Konuşmak yok. Sessiz!
Ve bir sonraki.
Polyakov! Dur!
" Yemek zamanı, Ben ---"
- Tekrarlayın! - Ben yemek zamanı, asla konuşmam!
- Ben kahvaltıda da umarım. - Teşekkür ederim.
Yastrebov! Senin sınıfta olman gerekiyordu.
Duramıyorum!
İki gün ekstra görev!
Askeri öğrenci Bartenev, görevi tamamladı!
Saflarınızdandan...
..içeri girin.
Sırayla giyinin.
Gözler..dik!
İyi günler, çocuklar.
İyi günler, efendim!
Rahat!
Bartenev ve Gandin, neden saçlarınız bu kadar uzun?
Bir oyunda oynuyorum.
Bu saçlarınız kısa olmayacak anlamına mı geliyor?
Devam edin. Yapmanız gerekeni yapın!
Bu kısa bir itme!
Bu uzun bir itme!
Bizim tüfek 1891 model.
Buna alışın...
yemek içinde kaşık kullanın.
İyi bir Sovyet askeri olun.
Geçen sefer ne öğrendiniz?
Bartenev. Cephe ve merkez.
Peki.
Yaklaşık...yüz!
Ezberden oku !
1942 yılında bir gece, Çavuş Feofanov nehri geçti...
ve faşist Nazi siperlerini bozdu.
Bir tüfek ve süngüsü vardı.
" Tek bir atış olmadan..."
Tek bir atış olmadan,...
altı Nazi öldürdü ve iki faşist mahkumla...
..birliğine geri döndü...
- " Yardımcısı..." - Kim yardımcı...
Ratejik bilgiler.
- Ne tür bilgiler? - Ratejik.
Kapatın çenenizi!
Stratejik bilgiler öyleydi.
Ne zeki!
Polyakov.
Komik olan ne?
Senin gibi.
Susun! Safları sıklaştırın!
Hazır ol!
Kim strateji kelimesinin anlamını biliyor?
Bize öğretilmedi.
Strateji savaş sanatının temel taşıdır.
Herşey...
buna bağlıdır.
Unutmayın.
Saflara!
İçeri girin!
Omuz...kollar.
Gözler...dik!
Yerinde say!...say.
İleri...marş!
Ses yok!
" Karanlık çöktüğünde, ormanı sessizlik kaplar.
" Kuşların sesi titrer. " Karanlık çöktüğünde, ormanı sessizlik kaplar.
" Kuşların sesi titrer.
" Bir çulluk ağaçların arkasında çırpınır.
" Bir guguk kuşu çağırır.
" Pamukcuk şarkısını keser.
" Orman uykuya dalar. "
Korkmayın. Onlar mayınları etkisiz hale getiriyorlar.
Dünya'da 9.000 kuş türü vardır.
Kuşların anatomisini incelemek için,...
biz bugün kaya güvercinini inceleyeceğiz.
Bu görünüm onun uçuş için...
uyarlandığını gösterir.
Onun ön ayakları kanat haline gelmiştir.
Kanatlar çırpılarak,...
kaya güvercini şaşırtıcı derecede...
uzun mesafelerde havada kalır.
Kuş hareketini kanatlar ve ...
geniş bir kuyruk tarafından yönlendirir.
Şimdi dövüşgen olanlarını izleyelim.
Bana Polyakov'u gönder.
Ben öğretmenler salonunda olacağım.
Beni uzaklaştırma!
Gizlen ve sessiz ol!
Neler oluyor ?
Söylemeyeceğine yemin et.
Yemin ederim.
Bu şişko faşist! Onu göbeğinden tanı.
Sapan kullanmamız gerekir.
Yağ tulumunu istiyor musun?
Üç gün boyunca onları izliyorum.
Bir sapanla ne yapılabilir.
Atom bombası hakkında birşey biliyor musun?
Tam olarak değil.
Onlar herşeyi parçalamaktan söz ediyorlar.
Onlar barış için bir anıt yapıyorlar.
Funke! İşine dön!
İş yoksa, yemek de yok!
Evet, efendim!
Bir el bombası hepsi için yeterli olmaz.
Benim daha güçlü bir şeye ihtiyacım var.
Burada ihtiyacımız olan şey..
..bilmediğin kelime neydi?
Hatırlamıyorum.
Ne anlama geldiğini hatırlıyorum, ama kelimeyi hatırlamıyorum.
Önemli olan anlamıdır.
Yastrebov! Ne yapıyorsun?
Kim, ben mi? Hiçbir şey.
İki gün, ek görev!
Kibirli ve boş düşünce üzücüdür,
yazık ki bizim gençlik imtiyazlı !
"Bizim gençlik bizi aldatmaktan başka bir şey yapmadı,...
"her saat yanlış şeyler yaptı.
" Üzücü, bizim en iyi özlemlerimizi,...
"taze rüyalarımızı ve düşüncelerimizi,
"çürümeye bıraktılar,...
" sonbahar daki kuru yapraklar gibi..
"Dünya'da tek bir ülkeye...
"böyle bir şair büyük bir hediye olacaktır...
" Üstelik tarihte görülmedik biçimde.."
Bu sözler, Aleksandr Pushkin için söyleniyordu.
Bu tatilden sonra Pushkin'e döneriz.
Sınıf : Dikkat!
Serbest!
Çok yaşa tatil!
Kendini Pushkin gibi bir şair mi sanıyorsun,...
onun gibiler bir defa gelir.
Mickiewicz demişti, ama şiir yazmayı,..
durdurmamız anlamına gelmemeli.
İçeri gel.
Kendinizi evinizde gibi hissedin.
Otursanıza.
Önce, yiyecek birşeyler,...
sonra okunacak şiirler bulacaksın.
İstediğiniz kitaba bakabilirsin.
"Zafer Bayramından sonra, herşeyi istedik...
"bir peri masalı gibi her şeyi değiştirebiliriz.
"Ama hayat bir masal değildir.
"Zafer Bayramı harap olmuş şehirler gördük,...
"çökertilmiş köprüler ve üzgün yüzler.
"Ama Sovyet halkı şikayet etmedi.
"Onların kolları harıl harıl çalıştı..
"Sonra başka bir çile : 1946'da kuraklık.
"Zor bir yıl oldu, ama o yıl...
"çok şey başardık...
"sonra yıl bitti.
"Biz kendi çabalarımızla yaptık,...
"Savaş sırasında yaptıklarımız gibi... "[konuşma devam ediyor]
" YAŞASIN ALMANYA ZAFERİNİN DÖRDÜNCÜ YILDÖNÜMÜ "
Ah, bilsen..
tüm Dünya'da tek olduğunu...
Ah, sadece bilseydin...
sen sadece teksin... Ah, sadece bilseydin...
sen sadece teksin...
tüm Dünya'da, tüm gezegende...
Ah, eğer sadece sen bilseydin...
tüm Dünya'da,... Ah, eğer sadece sen bilseydin...
tüm Dünya'da,...
bizim sevgili gezegenimizde..
bizim hakkımızda...
Bartenev! Alyosha! Alyosha!
Seni görmek isteyen biri var!
Merhaba, oğlum.
Nasılsın?
Merhaba, Kolya Amca!
Sana bir hediye getirdim,...
Zafer Bayramı onuruna.
Gözlerini kapat.
Buyurun!
Şey! Bu gerçek!
- Çok iyi. - Benim için zevkti.
Teşekkürler, Kolya Amca !
- Bir yazı vardı. - "Babanı hatırla".
Sakla ya da uzaklara götürsünler.
"Kısa bir hamle"
"Uzun bir hamle"
Haberin büyük parçası : Kardeşinin adresi.
Denis, aşağılık!
Hayır, Sergey. O senden beş yaş daha büyük.
O evlatlık edinildi.
Sergey mi?
Şimdi, 03.30.
Önünde üç günün var.
Merhaba, kardeşim.
Peki, sarılalım mı?
Bu sana kalmış, Sergey.
Neden beni aradın?
Ne düşünüyordun?
Belki sana yararlı olabileceğimi düşündüm?
Seninle ilgili bir sürü şey okudum.
Günün birinde seni göreceğimi biliyordum,...
iyi olduklarını kanıtlamak isteyen bazı insanlar vardır, dünyada!
Şüphe duymadın mı?
Siz yazarlar! Nerede, Tolstoy'lar ve Dostoyevski'ler!
Onlar gibi yazarlar sadece bir kere doğarlar, Sergey.
- Dostoyevski'yi seviyor musun? - Onun gibisi yok!
Gözyaşlarına ve masum çocuklarına ihtiyacın var mı?
Herkes kendi acılarılarıyla karşılaştırdığında...
başkalarının acısına hiçbir şey diyor.
Boş ver! Ne demek istediğimi biliyorsun.
Kendinden mi bahsediyorsun?
Hayır. Senin hakkında.
Beni merak etme!
Sen bir yazarsın, sen değilsin!
Alyosha, siz yazarlar da aslında sonu göremiyor,...
- burnunuza basılınca içine gidiyor. - İlginç.
En azından ben dürüstüm,...
ama sen neden burada olduğunu...
kendine bile izah edemezsin!
Haklı olabilirsin.
Buraya gelerek yüzünü bile görmediğin,..
suçlu kardeşini teselli edip,...
yürekli görünmek istiyorsun!
Burada söylediğin birşey var!
Ancak,...
Özür dilerim, biz uygun değildik.
On yıl önce olsa bunun için çenene yumruk atardım.
Sana birkaç şey getirdim.
- Bunlar da kim? - Bizim anne ve babamız.
Ben babamı hatırlıyorum.
Annem benim anlayamadığım bir kişiydi.
Ne demek istiyorsun?
Düşün : İpi boynunu tak.
Bunu söyleyemezsin, Sergey?
Olmaz mı? Neden olmasın?
Dünya'ya dört çocuk getiriyorsan,...
dünyadaki savaşlara ve tufanlara karşı,...
onların ayakları üzerinde durmasını sağlamalısın!
Sonra gerçek bir anne olursun...
ve çocukların sana sonsuza kadar minnettar olur.
Diğer insanlar için daha mı kolay oldu? Daha az acı mı oldu?
Babamız, kocası, ülkesi için öldü.
Kendini değil, bizleri düşünmüş olmalı!
Sonra gerçek bir anne olunur!
Bize ne olacağına...
nereye gideceğimizi bilmediğine inanmıyorum.
Ve o daha az bakımlı olabilirdi.
Bilmek zorundaydı.
O bizim hayatımızın berbat olduğunu biliyordu.
Biliyordu..
..ve ipi boynuna takmıştı.
Bana onun kendisini astığını mı söylüyorsun, Sergey?
Diğerleri kadar sağlam değildi.
Gözlerinin içine bakamıyorum,...
çünkü ben bütün yaratıkların en düşüğüyüm.
Düşük!
Benim gibi insanları yeri geldiğinde vurmaktan çekinmemelidir.
Ama ben vazgeçmeyeceğim.
Ben bir adam, bir insan olma umudunu kaybetmiş değilim.
Senin ciddi olduğunu görebiliyorum.
- Ama o vazgeçti. - En iyisi bu konuda konuşmayalım.
Onunla kendimizi karşılaştıramayız. Çünkü yanılırsın.
- Onun haklı olduğunu mu düşünüyorsun? Bilmiyorum.
Onun için nasıl olduğunu bilemezsin.
Ben doğmamış olmasaydım,...
belki de son adımını atmayacaktı!
Bu dünyaya çocuk getirmek için, zaman tersti.
Kardeşim, neden dünyaya kızgınsın?
Ben kendime kızgınım, dünyaya değil,...
batmış olan düşükler için!
Nasıl paylaşacağımı, bilmiyorum.
Bunu anlamak kolay değil.
Bir zamanlar, ben, kardeşim ve hırsızlar vardı.
Yapmamamız gereken çok şey yaptık.
Yani muhtemel tek kişi sendin, Alyosha,...
Bana kimse öğüt veremez..
Söylemesi kolay : " Yeni bir başlangıç yapın! ".
Ama nasıl?
Bir kere, bu soruyu sorunca, başlamış oluyorsun.
Bunu daha önce bilmemem üzücü.
Belki de hayatım tamamen farklı olurdu.
Eğer savaş olmasa...!
" NEDEN BABALARIMIZ SAVAŞTA ÖLDÜ "
Konu açık mı?
Şimdi kompozisyona başlayın.
Zamanınız bir saat.
Babam hakkında ne biliyorum?
Sadece Kolya Stepanovich'in söylediklerini.
Çocukların üçte biri...
babaları hakkında hiçbir şey bilmiyor.
Ben gerçekten inanmıyorum...
benim babam öldü.
Bu durumda öldüğünü düşündüğüm bir sürü erkek var...
1945 yılında kim güvende geri geldi ki ?
Funke denen yağ kokuluyu ele alın.
Belki Almanya'da oğlunun...
öldüğünü düşünüyordur.
Ama her zamankinden daha kilolu, Sovyet yemeği yemekten.
Tabi ki, saçma olurdu, tüm hayatımda beklemek,...
ama beş yıl babamın geri geleceğini umut edebilirdim.
Ben, Sasha Polyakov ne yazıyor, onu merak ediyorum.
Babası bir kaçaktı.
Bittimi , Valya?
İyi hissetmiyor musun?
Artık gidebilir miyim?
" Ben açıkça babamı hatırlıyorum.
" O son kez eve izinli gelmişti...
" 1946'ın Mayıs'ında.
" Birlikte havai fişek izlemeye gittik.
" O Berlin'e geri döndü, orduda, orada görev yapıyordu.
" Bir ay sonra öldürüldü...
" faşist gerillalar tarafında.
" Onları yakaladılar,..
" Onlar gözlerini oyup,...
" kulaklarını ve burnunu kesmişler,...
" ve bütün vücudunu parçalamışlar.
" Annemi hiç hatırlamıyorum.
" Büyüyünce bende asker olmak istiyorum.
" Faşistler bize yaptıklarını..
" unutacağımızı düşünmemeli."
Hepiniz Valya Gandin'in...
yanlış yolda olduğunu farkedeceksiniz.
Hepimiz babalarımızı kaybettik.
Ama savaş bitti, Almanlar teslim oldu,...
ve bizim silahsız esirleri öldürmememiz gerekir.
O sadece kendisini öldürür.
" Herkesin içi rahat mı?
Peki!
Gözler ...dik!
Polyakov, gözler dik deyince ne anlıyorsun!?
Dikkat!..Dikk..
Devam.
Biz sorumluyuz, Valya'yı yeniden eğitmekte başarılı olamadık.
Burada bir sürü farklı şişman olsa da...
Dediklerine dikkat et.
Afedersin.
Kimin silahı varsa içeriye bırakmalıdır.
Kim yapmaz ise..
Tanrım, korkuyoruz!
Kim o zeki çocuk?
Bütün gece burada mı durmak istiyorsun?
Sen öpüşmeyi biliyor ve istiyor musun?
Bartenev. İlerle!
Hepinizin, Bartenev'in tutumunu onayladığını biliyorum,...
ama o kaçamayacak!
Beni korkutamazsın.
Bir islahevinde yeterince korkacaksın.
Bilmiyorum, ne düşünürsün...
sen ve Valya Gandin bu işte beraber misiniz?
Hayır, bizim sınıftakilerin hepsi beraber.
İki gün ek görev.
Bu nedir, bir toplumu karşılıklı koruma mı?
Devlet besliyor ve giydiriyor, ...
ama Bartenev gibi serseriler bunu bilmiyor.
Ben sizin adınızı söylemedim.
Sadece çalışın! Ben size öğretmek istiyorum.
Son kez : kimsede harhangi bir silah var mı?
Bu işbirliği, çocuklar!
Yarın hepimiz havaya uçurulmuş olabiliriz.
Çok iyi.
Benim çok zamanım var.
Sen kovuldun, Komutan.
Hepinizin bunu zor yoldan yapmak istediğinizi görüyorum.
Bartenev. Benimle gel.
Senin yatağın hangisi ?
Söylemiyorum.
- Hangisi senin yatağın? - Bilmiyorum.
Aptalca davranmayı bırak.
Ben de sana hakaret ederim.
Yatağın neresinde, çevir.
Ben dedektif değilim.
Sende hiçbir şey yoktu değil mi?
- Vazgeçmeyeceğim. - Pişman olacaksın.
Babamındı.
Saçmalık, onu çaldın.
O bir hediyeydi, dürüstçe.
Pişman olacaksın.
Gerçekten! Onu bana ver.
- Ona ne yapıyorsun? - Onu rahat bırak!
Kes şunu. Canımı acıtıyorsun.
Bence de yeter, Bartenev!
Faşist.
Kim bu çocuklara vurma hakkını size verdi?
Burasının evsahibi çocuklar.
Onlar savaş yetimleri.
Devlet onları koruma altına aldı.
Biz askerleriz, ama onların ebeveynleri değiliz...
Ama onlar da bir öğretmene faşist diyemez.
O bir savaş gazisi, o ağır şekilde yaralandı.
Ya disiplin olacak, yada...
onların biraz üzerlerine yürümek gerekecek.
Kahretsin !
Neden beni dinlemiyorsunuz?
Hiç dayak yedin mi?
Hiç disiplin cezası aldın mı?
Mesele değil.
Ben onun eylemlerini onaylamıyorum,...
ama Bartenev ve onun gibiler...
sabır gösterilerek eğitilirler.
Lütfen sadece onun kayıtlarına bakın.
Bartenev; Bartenev; ve daha Bartenev.
Yıl boyunca verilen zayıf işaretler. Birkaç kayıtla eşleşebilir.
Gerçekten mi?
İşte : notlar ve biz buradayız.
" Mutfakta ekmek boşaltma sırasında,...
"Polyakov, Yastrebov, ve Bartenev beş ekmek çaldı."
Her zaman aynı gurup.
Bir çocuk ekmek çalarsa, bu onun hırsız olduğu anlamına gelmez.
O sadece aç.
Evet, aç ve korkmuş.
Onlar aç olduklarından sınıfta uyukluyor.
Bir yıl boyunca, Bartenev'in tutumunu düşünün....
ve bu gencin yaptığı suç patlaması...
Onunla ilgisi yok.
Bartenev günah keçisi burada.
Onların hepsinin üzerine yürüyeceğim.
Mon Dieu!(Tanrım) Zavallı küçük bir çocuğa vurmayın!
Bütün ülkelerde bu yasak.
Hepimiz birbirimize saygı gösterelim...
eğer Bartenev cezasız giderse..
Hayır, burada bazı kişilerin başkalarına saygısı yok.
Ben sana saygı duymuyorum.
Önemli değil. Biz Bartenev'i tartışıyoruz..
ancak bir öğretmenin de çirkin davranışları var.
Anlaşılması bu kadar zor mu?
Benim düşünce tarzıma göre treni kaçırdı. Önemli bir nokta var...
Bu gibi düşüncelerle kaybetmek doğaldır.
Sakin ol, yoldaş!
Tamam, tamam !...Ben tiksiniyorum.
Eğer yanılmıyorsam,...
biz bunu öncede yaptık, bu ilk değil.
Yoldaş Krivoruchko, kendine gel.
Ayrılmak için size kim izin verdi?
Evet, burada bitmedi.
Ben Bartenev'i tanıyor...
ve seviyorum.
Onun için üzülüyorum.
Ben, Valya Gandin gibi, bu faşistlerden...
nefretini anlamak istiyorum,...
Almanlar mı?
Tekrarlıyorum, faşistler, basitçe Almanların,...
bir kimsenin sahip olacağı en kötü özellik anlamına gelir.
Alyosha'nın zor bir yaşamı olmuş.
Şükür ki o kalmış...
samimi ve dürüst.
Bizim görevimiz, başkalarını savunmayı çocuklarımıza öğretmek.
Neden kendilerini savunmayı öğretiyoruz?
Onun öğretmenini bir faşist olarak adlandırması yanılgıdır.
Onun çenesine sert vurmak gerekirdi.
Ben onun yerinde olsam yapardım.
Elini nasıl kaldırabilir...
bir kimsesiz çocuğa!
Şimdi bu olanlardan sonra..
elinizi sıkamam, ordu rütbeniz benden büyük olsa bile.
Benimki açık bir umut!
İyi ki ya da yazık ki,...
basit gerçek şudur :...
asla geri gitmeyeceğiz...
nerede kaldıysak...
hiçbir şekilde ...
asla bulunamayacağız...asla...
aradığımız şey bu.
Geçmişin içine duygusal yolculuklar...
yasaklanmalıdır.
Başkasının ruhunu uyandırmayın...
ruhumu uyandırmayın,...
yada karda koşacağım ---
beni kim durduracak ? ---
1945'e kim döndürecek.
Ben geri döneceğim ve,...
beni orada bulacaksınız...Kısmetse!...
annem --- genç,...
ve babam --- yaşıyor!